«زندگی یعنی جنگیدن در تاریکی، با این امید که نوری هست.»
نمایشنامه: 1984(۱۹۸۴)– جرج اورول(اقتباس نمایشی نوشته‌ی: دانکن مک میلان و رابرت آیک)
شخصیت: وینستون
«زندگی یعنی جنگیدن در تاریکی، با این امید که نوری هست.»
نمایشنامه: 1984(۱۹۸۴)– جرج اورول(اقتباس نمایشی نوشته‌ی: دانکن مک میلان و رابرت آیک)
شخصیت: وینستون
«گاهی تنها چیزی که داریم، امیدی است که خودمان ساخته‌ایم.»
نمایشنامه: A Streetcar Named Desire(اتوبوسی به نام هوس)– تنسی ویلیامز
شخصیت: استنلی
«زندگی، بیشتر شبیه یک شوخی است تا یک تراژدی.»
نمایشنامه: Waiting for Godot(در انتظار گودو)– ساموئل بکت
شخصیت: ولادیمیر
«امید، آخرین چیزی است که از دست می‌رود، حتی وقتی همه‌چیز نابود شده.»
نمایشنامه: A Doll’s House(عروسک‌خانه)– هنریک ایبسن
شخصیت: نورا