«انسان نمی‌تواند بدون رؤیا زنده بماند، حتی اگر آن رؤیا پوچ باشد.»

نمایشنامه: The Cherry Orchard(باغ آلبالو)– آنتوان چخوف

شخصیت: لوپاخین

دیالوگ پیشین

«امید، همان نیرویی است که ما را زنده نگه می‌دارد، حتی وقتی عقل می‌گوید دیگر فایده‌ای ندارد.»

نمایشنامه: King Lear(شاه لیر)– ویلیام شکسپیر

شخصیت: کوردلیا

دیالوگ پیشین

«زندگی جنگی است که هیچ‌کس از آن پیروز بیرون نمی‌آید.»

نمایشنامه: Hamlet(هملت)– ویلیام شکسپیر

شخصیت: هملت

دیالوگ پیشین

«ما محکوم به امیدیم، حتی وقتی همه‌چیز بیهوده به نظر می‌رسد.»

نمایشنامه: Waiting for Godot(در انتظار گودو)– ساموئل بکت

شخصیت: استراگون

دیالوگ پیشین

«چه تلخ است وقتی می‌فهمی زندگی همان چیزی نبود که خیال می‌کردی.»

نمایشنامه: Uncle Vanya(دایی وانیا)– آنتوان چخوف

شخصیت: سونیا

دیالوگ پیشین