«ما محکوم به امیدیم، حتی وقتی همه‌چیز بیهوده به نظر می‌رسد.»
نمایشنامه: Waiting for Godot(در انتظار گودو)– ساموئل بکت
شخصیت: استراگون
«ما محکوم به امیدیم، حتی وقتی همه‌چیز بیهوده به نظر می‌رسد.»
نمایشنامه: Waiting for Godot(در انتظار گودو)– ساموئل بکت
شخصیت: استراگون
«چه تلخ است وقتی می‌فهمی زندگی همان چیزی نبود که خیال می‌کردی.»
نمایشنامه: Uncle Vanya(دایی وانیا)– آنتوان چخوف
شخصیت: سونیا
«آدمی، وقتی امیدش را از دست بدهد، نفس کشیدنش هم بی‌فایده است.»
نمایشنامه: Mother Courage and Her Children(ننه دلاور و فرزندانش)– برتولت برشت
شخصیت: ران
«انسان باید خیالش را از مرگ راحت کند تا بتواند زندگی کند.»
نمایشنامه: Ivanov(ایونف)– آنتوان چخوف
شخصیت: ایوانف
«امید، تنها دردی است که انسان را آرام می‌کند و در عین حال فریب می‌دهد.»
نمایشنامه: Waiting for Godot(در انتظار گودو)– ساموئل بکت
شخصیت: ولادیمیر