نمایش زندگی در نمایشنامه 6

«زندگی یعنی جنگیدن در تاریکی، با این امید که نوری هست.»   نمایشنامه: 1984(۱۹۸۴)– جرج اورول(اقتباس نمایشی نوشته‌ی: دانکن مک میلان و رابرت آیک) شخصیت: وینستون   دیالوگ پیشین  

نمایش امید در نمایشنامه 7

«گاهی تنها چیزی که داریم، امیدی است که خودمان ساخته‌ایم.»   نمایشنامه: A Streetcar Named Desire(اتوبوسی به نام هوس)– تنسی ویلیامز شخصیت: استنلی   دیالوگ پیشین

نمایش غم در نمایشنامه

«هیچ‌چیز در زندگی پایدار نیست، حتی غم‌ها.»   نمایشنامه: Ghosts(اشباح)– هنریک ایبسن شخصیت: آلوئینگ   دیالوگ پیشین

خودگویه در نمایشنامه یا سولی‌لوگ

خودگویه در نمایشنامه یا سولی‌لوگ چیست؟ در کتاب نوشتن گفتگو در ادبیات داستانی ویلیام نوبل به این موضوع می‌پردازیم. شیوه‌ای برای نمایش مستقیم و بدون واسطه جریان ذهن، دریافت‌ها، خاطرات، تأثرات نیمه‌دریافته‌ی متعلق به یک یا چند شخصیت. خودگویه در نمایشنامه همچنین تلاشیست برای تقلید از حیات ذهن که زمان جاری خود را به نمایش […]

معرفی کتاب بازیگری | «رازی در میان نیست» از پیتر بروک

رازی در میان نیست

پیتر بروک (Peter Brook) از تاثیرگذارترین کارگردان‌ها و نظریه‌پردازان تئاتر در سده‌ی بیستم بود. با رویکردی رادیکال و جستجوگرانه نسبت به ساختار نمایش، بازیگری و مخاطب. تلاش کرد تئاتر را از زنجیر نمایش‌پردازی‌های سنگین و تزئینی رها کند و به اصل انسانی اجرا بازگرداند. برای بروک، تئاتر جایی نبود برای تقلید صرف یا جلوه‌فروشی با […]

نمایش زندگی در نمایشنامه 5

«زندگی، بیشتر شبیه یک شوخی است تا یک تراژدی.»   نمایشنامه: Waiting for Godot(در انتظار گودو)– ساموئل بکت شخصیت: ولادیمیر   دیالوگ پیشین

انتقال صحنه در نمایشنامه

انتقال صحنه در نمایشنامه و بازگشت به گذشته یا آینده چطور انجام می‌شود؟ فردا بیا جایی که ببینمت. حدس بزن دو هفته‌ی گذشته چقدر راه اومدیم؟ این دست از جملات نشان‌گر تغییر و انتقال است و تکنیکی برای نمایش گذشت زمان در نمایشنامه هستند. البته دوره‌های زمانی ممکنست تنها اثری جانبی و تلویحی داشته‌باشند و […]

نمایش امید در نمایشنامه 6

«امید، آخرین چیزی است که از دست می‌رود، حتی وقتی همه‌چیز نابود شده.»   نمایشنامه: A Doll’s House(عروسک‌خانه)– هنریک ایبسن شخصیت: نورا   دیالوگ پیشین

بهترین شیوه دیالوگ‌نویسی در نمایشنامه

استفاده از خط تیره پشت بهترین شیوه دیالوگ‌نویسی در نمایشنامه‌نویسیست. شیوه‌ای که در آن به توصیفات زائد و اضافه‌گویی‌ نداریم. توصیفاتی نظیر: «با مشت روی میز کوفت و گفت،»«با عصبانیت و خشونت گفت،»«با عشقی که در چشمانش موج می‌زد گفت» نیازمندیم می‌تواند بیان‌گر ضعف نویسنده در انتخاب و تشخیص کلمه‌ و جمله‌ی مناسب باشد. محمود […]

نمایش یأس در نمایشنامه

«انسان‌ها در یأس غرق نمی‌شوند، در سکوت غرق می‌شوند.»   نمایشنامه: Uncle Vanya(دایی وانیا)– آنتوان چخوف شخصیت: آستروو   دیالوگ پیشین