نمایش هویت در نمایشنامه 1
«موفق بودن قهرمانیه؟ یا فقط اینه که تو تنها کسی بودی که زنده موند؟» نمایشنامه: Top Girls(زنان برتر)– کاریل چرچیل نقش: مارلین دیالوگ پیشین
نمایش رنج در نمایشنامه 2
«اگر عشق بیمرز است، پس چرا انقدر از شکستنش میترسیم؟» نمایشنامه: The Goat, or Who is Sylvia?(بز یا سیلویا کیست؟)– ادوارد آلبی نقش: مارتین دیالوگ پیشین
نمایش مرگ در نمایشنامه 2
«من نمیخوام بمیرم. من فقط نمیخوام اینطور زنده بمونم.» نمایشنامه: 4.48 Psychosis(سایکوسیس)– سارا کین نقش: راوی (ذهن بیمار) دیالوگ پیشین
نمایش رنج در نمایشنامه 1
«جهنم دیگران نیستند، جهنم بودنِ خودمان نزد دیگران است.» نمایشنامه: No Exit(دوزخ)– ژان پل سارتر نقش: گارسَن دیالوگ پیشین
وطن در نمایشنامه 1
«من در کشوری به دنیا اومدم که در آن بوی خون با بوی قهوه به هم آمیختهست و ما اسمش را “صبح” گذاشتیم.» نمایشنامه: The Fever(تب)– والاس شاون نقش: راوی دیالوگ پیشین
نمایش مرگ در نمایشنامه 1
«مرگ چیزی نیست که ازش بترسم؛ چیزیه که باهاش زندگی کردم.» نمایشنامه: Wit(زیرکی)– مارگارت ادسون نقش: ویوین برینگ دیالوگ پیشین
جنگ در نمایشنامه 10
«همهمون میخندیم چون اگه بخوایم واقعاً حرف بزنیم، دیوونه میشیم.» نمایشنامه: Journey’s End(پایان سفر)– رابرت سدریک شریف نقش: استنهپ دیالوگ پیشین
جنگ در نمایشنامه 9
«اونا میخواستن ما عشق نداشته باشیم، چون عشق از بمب قویتره.» نمایشنامه: Bent(خمیده)– مارتین شرمن نقش: ماکس دیالوگ پیشین
جنگ در نمایشنامه 8
«ما پسرمون رو از دست دادیم، اما انگار جنگ هنوز توی آشپزخونهمونه، توی تخت، توی خوابهامون جریان داره.» نمایشنامه: The Long Road(جادهی طولانی)– شیلا استفنز نقش: مادر مقتول دیالوگ پیشین
جنگ در نمایشنامه 7
«من برگشتم، ولی تکهای از من توی ویتنام دفن شد.» نمایشنامه: A Piece of My Heart(یک تکه از قلبم) – شرلی لورو نقش: اسپکتر کورپس دیالوگ پیشین