نمایش تنهایی در نمایشنامه 2

«وقتی سکوت بین ما بلندتر از حرف‌ها شد فهمیدم که تمام شده‌ایم.»   نمایشنامه: God of Carnage(خدای کشتار)– یاسمینا رضا شخصیت: ورونیکا   دیالوگ پیشین

نمایش تنهایی در نمایشنامه 1

«تنهایی همیشه با من صادق‌تر بوده تا آدم‌ها.»   نمایشنامه: Angels in America(فرشتگان در آمریکا)– تونی کوشنر شخصیت: هارپر   دیالوگ پیشین

نمایش زندگی در نمایشنامه 12

«آری، زندگی درد است. اما در همین درد، امیدی پنهان است.»   نمایشنامه: King Lear(شاه لیر)– ویلیام شکسپیر شخصیت: کوردلیا   دیالوگ‌ پیشین

نمایش امید در نمایشنامه 13

«امید، همان طنابی است که انسان در حال سقوط به آن چنگ می‌زند.»   نمایشنامه: Mother Courage and Her Children(ننه دلاور و فرزندانش)– برتولت برشت شخصیت:ننه دلاور   دیالوگ پیشین

نمایش زندگی در نمایشنامه 11

«زندگی، سنگینیِ تحمل‌ناپذیر امیدهاست.»   نمایشنامه: Uncle Vanya(دایی وانیا)– آنتوان چخوف شخصیت:سونیا   دیالوگ پیشین

نمایش مرگ در نمایشنامه 3

«ما برای رؤیا می‌میریم، نه برای واقعیت.»   نمایشنامه: A Streetcar Named Desire(اتوبوسی به نام هوس)– تنسی ویلیامز شخصیت: بلانش   دیالوگ پیشین

نمایش امید در نمایشنامه 12

«هیچ‌چیز به اندازه‌ی امید نمی‌تواند انسان را فریب دهد.»   نمایشنامه: Waiting for Godot(در انتظار گودو)– ساموئل بکت شخصیت: ولادیمر   دیالوگ پیشین

نمایش زندگی در نمایشنامه 10

«زندگی یک صحنه است، ما بازیگران آنیم، و پرده در نهایت فرو می‌افتد.»   نمایشنامه: As You Like It(هر طور میل شماست)– ویلیام شکسپیر شخصیت: ژاک   دیالوگ پیشین

نمایش یأس در نمایشنامه 2

«یأس، تنها زندانی است که کلیدش در دست خود ماست.»   نمایشنامه: A Doll’s House(خانه‌ی عروسک)– هنریک ایبسن شخصیت: نورا   دیالوگ پیشین

پرسش و پاسخ در دیالوگ‌نویسی

پرسش و پاسخ در دیالوگ‌نویسی نمایشنامه چه کارکردهایی دارد؟ در ادامه‌ی بررسی و خواندن کتاب نوشتن گفتگو در ادبیات داستانی، به کاوش پرسش و پاسخ در دیالوگ‌نویسی می‌پردازیم. بیش‌ترین جایی که پرسش و پاسخ در نمایشنامه داستان را پیش می‌برد، دادگاهست. اما گاهی برای ارائه‌ی اطلاعات به صورت مستقیم یا غیرمستقیم می‌توانیم از این شیوه […]