باده علوی, نویسنده در تئاتراه | باده علوی

نمایش تنهایی در نمایشنامه 12

«هیچ‌کس نمی‌فهمد وقتی می‌گویی خوبم یعنی دقیقاً نیستی.» نمایشنامه: Fool for Love (گول عشق)– سام شپرد شخصیت: می دیالوگ پیشین

«گاهی انزوا انتخاب نیست یک راه نمانده است.» نمایشنامه: The Children (بچه‌ها)– لوسی کرک‌وود شخصیت: نان دیالوگ پیشین

«فاصله فقط جغرافیا نیست گاهی از چشم تا چشم هم پر نمی‌شود.» نمایشنامه: The Real Thing(چیز واقعی)– تام استوپارد شخصیت: جری دیالوگ پیشین

«دنیا وقتی تنها باشی صدایش عوض می‌شود.» نمایشنامه: The Nether(ندر)– جنیفر هیلی شخصیت: بوی دیالوگ پیشین

«تو رفتی اما جای خالی‌ات هنوز طوری رفتار می‌کند انگار تویی.» نمایشنامه: The Clean House (خانه تمیز)– سارا رول شخصیت: کلر دیالوگ پیشین

«من میان آدم‌ها هم تنها بودم این چیز جدیدی نیست.» نمایشنامه: Reasons to Be Pretty(دلایل زیبا بودن)– نیل لابیوت شخصیت: جنی دیالوگ پیشین

«وقتی کسی نمی‌فهمدت سکوت بهترین پناهگاه است.» نمایشنامه: In the Blood(در خون)– سوزان لوری پارکس شخصیت: لولا دیالوگ پیشین

«تنهایی مثل سایه است فقط دنبالت می‌کند.» نمایشنامه: The Pillowman(مرد بالشی)– مارتین مک‌دونا شخصیت: آقای کاف دیالوگ پیشین

«بعضی جدایی‌ها اتاق را خالی نمی‌کنند خودت را خالی می‌کنند.» نمایشنامه: Betrayal(خیانت)– هارولد پینتر شخصیت: اِما دیالوگ پیشین

«آدم وقتی تنهاست خودش را با صدای بلندتر می‌شنود.» نمایشنامه: The Flick(فلیک)– آنی بیکر شخصیت: آن دیالوگ پیشین