گفتگو و شخصیتپردازی در نمایشنامه را چطور انجام دهیم؟
در داستان «گتسبی بزرگ» نوشتهی اف اسکات فیتزجرالد دربارهی شخصیت دیزی میخوانیم.
– صداش پر پوله.
تصویری از دیزی به ما میدهد و شخصیت ثروتمندش را نشان میدهد. تصویری که پنهان نمیشود.
گفتگو فن مهمی برای شخصیتپردازیست. به او جوهر و بُعد میدهد. جان میبخشد و فردیت.
وقتی تمام ما صداهای متفاوت و آهنگهای صوتی متفاوتی داریم که چه گفتن و چگونه گفتن و چه وقت گفتن، شخصیت را نشان میدهد.
دیالوگ کارا گاهی همین نوشتن به نوعیست که گفتگو و شخصیتپردازی در نمایشنامه توامان انجام شود.
صدای شخصیت و گفتگویش، او را از دیگران و سایر شخصیتها متمایز میکند. بنابراین گفتگو را باید طوری ورز داد که مجسمهساز گل را میورزد تا به کمک گفتگو، فردیتی عمیق به شخصیت ببخشید.
در ادامهی خواندن کتاب «گفتگونویسی در ادبیات داستانی» به این موضوع پرداختیم که در فایل صوتی زیر میتوانید با دقت بیشتری آن را بشنوید.
کانال پاتیل را در تلگرام دنبال کنید و در جریان برنامهی روزانه تئاتراه قرار بگیرید.
کتاب مونولوگهای باده علوی را رایگان دریافت کنید.
قسمت قبلی دیالوگنویسی در تئاتراه را اینجا بشنوید.