باده علوی, نویسنده در تئاتراه

نمایش تنهایی در نمایشنامه 29

«هیچ‌وقت به اندازه امروز نبود تو را حس نکرده بودم.» نمایشنامه: Wit(زیرکی)– مارگارت ادسون شخصیت: ویویَن دیالوگ پیشین

«جدایی مثل سایه پشت سرت می‌آید حتی وقتی رو به نور بایستی.» نمایشنامه: Bethany(بثنی)– لورا مارکس شخصیت: بیث دیالوگ پیشین

«من همیشه در جمع هم غریبه‌ام.» نمایشنامه: Rabbit Hole(سوراخ خرگوش)– دیوید لینزی ابر شخصیت: الن دیالوگ پیشین

«رفتن تو در را نبست جهان را بست.» نمایشنامه: The Beauty Queen of Leenane(ملکه زیبایی لینین)– مارتین مک‌دونا شخصیت: اسکار دیالوگ پیشین

«اگر انزوا بیماری بود من سال‌هاست مبتلایم.» نمایشنامه: A Number(یک عدد)– کارول چرچیل شخصیت: ماری دیالوگ پیشین

«من منتظر کسی هستم که هیچ‌وقت قرار نبود بیاید.» نمایشنامه: The Weir(سد)– کانر مک‌فرسون شخصیت: کیت دیالوگ پیشین

«گاهی آدم‌ها نمی‌روند فقط دیگر پیدا نمی‌شوند.» نمایشنامه: Frozen(یخ‌زده)– برایونی لاوری شخصیت: رالف دیالوگ پیشین

«سکوتت گفتنی‌تر از هر کلمه‌ای بود که دریغ کردی.» نمایشنامه: The Goat or Who Is Sylvia(بز یا سیلویا کیست)– ادوارد آلبی شخصیت: الن دیالوگ پیشین

«من آدم نبودم کنار تو سایه‌ای بودم که دنبالت می‌آمد.» نمایشنامه: Bug(حشره)– تریسی لتس شخصیت: اِدی دیالوگ پیشین

«چرا هر چه بیشتر دور می‌شوی بیشتر اینجا می‌مانی.» نمایشنامه: Angels in America(فرشتگان در آمریکا)– تونی کوشنر شخصیت: لوئیس دیالوگ پیشین