اهمیت حرکت شخصیت در نمایشنامهنویسی چیست؟
داستان لاله برافروخت نوشتهی اسماعیل فصیح نمونهای موفق در داستان فارسیست که رابطهی حرکت و شخصیت را نشان میدهد.
در این داستان در حین دیالوگ، توصیفاتی از جنس حرکت و مشغولیت داریم مثل «دستش را گرفت و فشار داد،» «خندید،» «پسرک لبخند زد» و توصیفاتی از این جنس.
ممکن است خلق حرکت شخصیت در نمایشنامهنویسی ایجاد حال و هوایی برای تأیید و تفسیر گفتگوست مثل «عجب غذایی». در این وضعیت بدون زیادهگویی تصویری به مخاطب ارائه شده است.
کانال پاتیل را در تلگرام دنبال کنید و در جریان برنامهی روزانه تئاتراه قرار بگیرید.
کتاب مونولوگهای باده علوی را رایگان دریافت کنید.
قسمت قبلی دیالوگنویسی در تئاتراه را اینجا بشنوید.