دیالوگ و صحنهپردازی در نمایشنامه 2
نمونهی دیالوگ و صحنهپردازی در نمایشنامه را میتوان در اثر سگهای ماه مارس نوشتهی ارنست هبرت دید.
شخصیتی در این داستان از ریش شخصیت دیگر خوشش نمیآید و با پاسکردن، منجر به ایجاد صحنهای مغشوش شد که در آن به راحتی فضا را میتوان حس کرد.
– خفه شو و بذار شاممونو بخوریم.
پس این افراد قرارست تا غذا بخورند و شاد باشند. اما صدای هاپهاپ و ردوبدل حرفهای تلخ، نشان میدهد در جمعی قرار داریم که فضای تنشآلودی پشت همنشینیشان وجود دارد.
استفاده از صدا هم میتواند فضا را به ما نشان دهد.
صدای خندهی سرفهوار و هاپهاپ در این نمایشنامه، راهی برای صحنهپردازی و پیشبردن داستانست و تنها با همین صداها، اتفاق بعدی و صحنهی بعدی را مقدمهچینی میکند.
منظور اینست که تمام این دیالوگها در خدمت هدفی کلیست. هدف کلی کتاب.
ارنست همینگوی نیز از همین شیوه در رمان وداع با اسلحه نیز استفاده کرده است.
در این اثر پیام ضدجنگ به کمک گفتگویی موجز و شیوهی سوال-جواب پیش برده است و جنگ و مفهوم ضدجنگ بودن داستان، در همین گفتگوها کار میکند و فضا و درونمایهی کتاب را به راحتی نشان میدهد.
کانال پاتیل را در تلگرام دنبال کنید و در جریان برنامهی روزانه تئاتراه قرار بگیرید.
کتاب مونولوگهای باده علوی را رایگان دریافت کنید.
قسمت قبلی دیالوگنویسی در تئاتراه را اینجا بشنوید.